„Wielbi dusza moja Pana”

Znalezione obrazy dla zapytania wniebowzięcie

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Ewangelia: Łk 1,39-56
Bóg wywyższa pokornych

„«Błogosławiona [jest], która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej od Pana». Wtedy rzekła Maryja: «Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy»” (por. Łk 1,39-56). Kiedy Maryja spotyka swoją krewną Elżbietę, widzimy Ją na początku Jej drogi w szkole Jezusa. Ale właśnie już tutaj, dzięki pozdrowieniu i błogosławieństwu wypowiedzianemu przez Elżbietę, Maryja uświadamia sobie w pełni, co Bóg dla Niej uczynił. Osoba z zewnątrz zaświadczyła o wielkich sprawach dokonanych przez Boga w życiu Maryi i pomogła Jej zachwycić się Bożym dziełem. Ewangelia rozpoczyna się błogosławieństwem dla Maryi i Jezusa. Uroczystość Wniebowzięcia Maryi świętuje wypełnienie się tego błogosławieństwa: Maryja zostaje wzięta do nieba, z ciałem i z duszą, ponieważ Ona, zachwycona dziełem Bożym, pragnęła całkowicie należeć do Jezusa. Ale Maryja w swoim Magnificat (który przecież nadal śpiewa w niebie) rozszerza to działanie Boże na innych ludzi. Jej hymn jest zarówno chwałą wyśpiewaną Bogu za udzielone dary, jak i ukrytą przepowiednią oczekiwanego zbawienia i zmartwychwstania ciała i duszy dla wszystkich, którzy zachwycili się Bogiem i pragną należeć do Jezusa.

Jacek Poznański SJ
źródło: katolik.pl

https://