„Idziemy z Bogiem czy bez Boga?”

Znalezione obrazy dla zapytania wielki posta

1. NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
Ewangelia: Mk 1,12-15

Pan Bóg nie odwołuje swojej wierności, choć my – jak na to wskazuje nasze życie – bywamy niewierni. Według Biblii po karach potopu Bóg ustanowił tęczę na niebie – piękny znak wiecznego przymierza z człowiekiem. Ile razy człowiek zobaczy to urocze zjawisko, niech przypomni sobie, że jest to znak wiecznego przymierza między nim a Bogiem.

Nasz Stwórca najpełniej okazał nam swoją wierność i miłość, posyłając Jezusa Chrystusa. W dzisiejszej Ewangelii św. Marek bardzo zwięźle mówi nam, że przed publicznym wystąpieniem Jezus przebywał czterdzieści dni na pustyni, gdzie był poddany kuszeniu przez diabła. Jezus wybrał taką, a nie inną drogę zbawienia człowieka, chociaż widział, jak będzie trudna, ile szyderstw i bólu zazna od ludzi. Wiedział też, że droga ta zaprowadzi go do osamotnienia w ogrodzie Oliwnym i na Kalwarii. Wiedział, że tam, na Kalwarii, przeżyje w swojej ludzkiej naturze nieopisany ból opuszczenia przez Ojca. Ostatecznie wiedział, że umierając, otwiera swojemu Ludowi bramy życia.

Do przymierza ze sobą wezwał nas po imieniu. To w sakramencie chrztu dokonało się nasze wszczepienie w Krzew winny, który daje życie nadprzyrodzone i wieczne w Jezusie Chrystusie. Dopóki pozostajemy tutaj, na ziemi, musimy walczyć o naszą osobistą wierność przymierzu, bo jesteśmy poddawani zwodniczym i kusicielskim sztuczkom szatana. Nie wiemy, jak długo ta nasza droga potrwa – czterdzieści lat, czterdzieści dni, godzin, minut… Dopóki jesteśmy w drodze, musimy nie bez pomocy łaski bożej rozstrzygać, czy idziemy z Bogiem czy bez Boga?

ks. Tadeusz Talik TChr
źródło rozważania: katolik.pl

https://

?list=PLcfFulBitGRR0wNvWK3TTiKjW3pnb5K4s