„Jak dobrze, że jesteś”

Jezu

Ile w Tobie miłości
Ile cierpliwości
Dla mnie grzesznego
Dla mojej słabości

Przez innych zapomnianego
Jak szmata porzuconego
W zakurzonym kącie leżący
W swym grzechu bezradnie trwający
Ty Jezu w swej miłości
Podnosisz mnie z upadłości

Nie bojąc się zabrudzić ręce
I nie myśląc
Że przeze mnie jesteś właśnie w męce
Tak przytulasz mnie do serca
Szmatę grzeszną w swej marności
Wiedząc wszystko, o mojej słabości

Ocierając rany swoje
Zabierając to, co moje
Zanurzając w Krwi Najświętszej
Tak kropla po kropli
Obmywasz mnie z grzechu powoli
Zabierasz, co w sercu najbardziej boli

I choć nie raz tak upadałem
I w moim sercu znowu pobladłem
Ty w swej miłości mnie nie opuszczasz
Podnosisz powoli i znowu przytulasz
Nie pozwalając bym w grzechu kulał
Bym swoje życie do końca zamulał

Mój Jezu
Jak dobrze, że jesteś

źródło: portal katolicki adonai.pl