Niedziela Palmowa.

Niedzielę Palmową obchodzimy  bezpośrednio przed Niedzielą Wielkanocną, jest więc wstępem do Wielkiego Tygodnia – czasu pogłębionej refleksji i zadumy nad Męką Pańską.

Samo święto jest jednak radosne, gdyż odnosi się do wydarzeń, które mają pozytywny wydźwięk. Ewangeliści opowiadają o tym, jak Chrystus dosiadający osiołka wjechał od strony Góry Oliwnej do Jerozolimy w chwale i przy radosnych okrzykach wiernych. Rzucali oni na drogę swoje płaszcze oraz liście palmowe, by wyrazić hołd i uwielbienie dla Syna Bożego. Osiołek jest symbolem skromności i pokory Króla, który przybierając ciało człowieka, chciał się jak najbardziej zbliżyć do zwykłych prostych ludzi. Niedziela Palmowa inauguruje czas błogosławionej męki, śmierci i Zmartwychwstania. To od każdego z nas zależy jak wykorzystamy i przeżyjemy ten czas, który stanowi centrum roku liturgicznego.

bł. Jan Paweł II, Niedziela Palmowa 1996r.

,,Niedziela Palmowa, w którą Kościół wspomina triumfalny wjazd Chrystusa do Jerozolimy, jest jakby świątecznie przystrojoną bramą, wprowadzającą nas w Wielki Tydzień. Ten tydzień – po ludzku wypełniony po brzegi cierpieniem, poniżeniem, wyniszczeniem, jednym słowem: kenozą Boga – jest szczytowym w dziejach świata objawieniem świętości Boga. (…) Właśnie z dna tego odkupieńczego uniżenia Chrystusa wypływa moc, którą człowiek otrzymuje w darze, aby mógł dotrzeć do szczytu swego istnienia i przeznaczenia. Hosanna zyskuje w tym dniu i w tym tygodniu – nazywanym wielkim – pełnię znaczenia”