Pierwszy czwartek miesiąca….04.06.2013r.

Pierwszy czwartek  miesiąca to dzień, w którym można  przyjść do naszego kościoła parafialnego, uklęknąć i w ciszy adorować Pana Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie.

Modlitwa adoracji jest wielką tajemnicą. Trwanie przed Bogiem w ciszy okazuje się trudne nie tylko dla rozpoczynających pogłębione życie modlitewne, ale i dla tych, którzy je praktykują od lat. Cisza ujawnia prawdę o nas samych, o naszym życiu, sposobie myślenia i przeżywania codzienności, o jakości naszej wiary. Nie zawsze jest to prawda, którą przyjmujemy z entuzjazmem. Jednocześnie serce ludzkie pragnie tej ciszy, która – jeżeli zbyt szybko od niej nie uciekamy – okazuje się, że nie jest pustką, ale wielką OBECNOŚCIĄ. Tu dotykamy wielkości i piękna owego „JA JESTEM” Boga:  jestem z tobą, jestem dla ciebie, jestem twoim Bogiem, aby ochraniać, prowadzić, nieustannie stwarzać cię na nowo, aby cię zbawiać…Ta obecność domaga się szczególnej postawy serca, trzeba mianowicie zdjąć sandały, pozostawić to wszystko, co nie decyduje o mojej wartości – również zmartwienia, troski, niepokoje – aby być sobą, być jak najbardziej u siebie. W Jego obecności odnajdujemy przede wszystkim własne piękno, bo jest to obecność miłości. Dotykamy jej nie umysłem, ale sercem. Adoracja jest szkołą modlitwy.