ROCZNICA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA WŁASNEGO.

„Świątynia znakiem Boga – serca ludzkie świątynią Boga”

Dzisiejsza rocznica przypomina nam, że wszyscy, bez wyjątku, jesteśmy odpowiedzialni nie tylko za kościół, w którym gromadzimy się dla sprawowania niedzielnej Eucharystii i przy innych okazjach, ale jeszcze w większym stopniu jesteśmy odpowiedzialni za budowę Kościoła przez duże „K”. Do budowy kościoła z cegły czy betonu, można zatrudnić wykonawcę. Przy budowie żywej świątyni, w których mieszka i działa Bóg, nikt nas nie wyręczy. Bóg zechciał zamieszkać w świątyniach z cegły, kamieni czy drewna, ale o wiele bardziej pragnie mieszkać pośród swego ludu, chce być Emanuelem, „Bogiem z nami”. Amen
Świątynia jest znakiem Boga i miejscem naszego z Nim spotkania. Dzisiaj obchodzimy rocznicę poświęcenia naszej świątyni, w której Bóg udziela nam swoich darów: wysłuchuje modlitw, obdarza miłosierdziem i karmi Ciałem swego zmartwychwstałego Syna. Jest ta świątynia także znakiem naszej wiary i naszym wspólnym domem, gdzie spotykamy się, by wyznać wiarę i odnaleźć siebie jako Kościół – żywą świątynią Boga.

Zgromadzeni w widzialnej świątyni, wzniesionej ludzkimi rękami na chwałę Boga, módlmy się do Tego, którego najwyższe niebiosa ogarnąć nie mogą, aby wysłuchał nas na miejscu swego przebywania w niebie.
1.    Kościół jest żyjącym dzisiaj Chrystusem; prośmy, aby serca wszystkich dzieci Kościoła były żywą świątynią Boga. R. Wysłuchaj, Panie, modlitwy Kościoła.
2.    Kościół jest widzialnym znakiem przymierza Boga z ludźmi; prośmy za widzialną głową Kościoła papieżem Benedyktem, aby prowadził nas do niewidzialnej świątyni nieba.
3.    Kościół jest domem wszystkich ochrzczonych; prośmy, aby chrześcijanie przyczyniali się do jedności wszystkich synów ludzkich.
4.    Świątynia jest miejscem, gdzie Chrystus przez sakramenty udziela swej łaski; prośmy za kapłanów, którzy tutaj pracowali i pracują, aby ich życie i nauczanie służyło duchowemu dobru wszystkich parafian.
5.    Nasze ciała są świątynią Boga i Duch Święty w nich mieszka; błagajmy Boga, aby nasi zmarli znaleźli się w wiecznej świątyni nieba.
6.    Nasza świątynia parafialna jest miejscem spotkania z Bogiem; módlmy się, aby wszyscy, którzy gromadzą się tutaj na modlitwę, otrzymali przebaczenie i radość, a ich modlitwy zostały wysłuchane.

 ”Budynki, które wznoszą ludzie, nawet te najpiękniejsze, same w sobie są zimne i martwe, jeśli nie są wypełnione duchem i życiem. Aby stały się żywe, do budowy materialnej musi dojść duchowa konstrukcja. Obie muszą iść ze sobą w parze.”

https://