Święto Chrztu Pańskiego

 

„Chrystus jest w światłości, bądźmy wraz z Nim oświeceni; Chrystus zanurzony jest w wodzie, z Nim razem zstąpmy do niej, abyśmy wraz z Nim wzwyż wstąpili”
(św. Grzegorz z Nazjanzu)

13 stycznia Kościół katolicki obchodzi w liturgii święto Chrztu Pańskiego. Kończy ono okres Bożego Narodzenia, choć w polskiej tradycji jeszcze do 2 lutego śpiewa się kolędy i nie rozbiera się szopki.

Teksty modlitw związane ze świętem Chrztu Pańskiego odzwierciedlają bardzo dokładnie i szczegółowo przekazy Ewangelii. Podkreślają przy tym związek tego święta z uroczystością Objawienia Pańskiego. Chrystus już jako dorosły, 30-letni mężczyzna, przychodzi nad brzeg Jordanu, by z rąk Jana Chrzciciela, swojego poprzednika, przyjąć chrzest. Chociaż sam nie miał grzechu, nie odsunął się od grzesznych ludzi: wraz z nimi wstąpił w wody Jordanu, by dostąpić oczyszczenia. W ten sposób uświęcił wodę. Najszczegółowiej to wydarzenie zrelacjonował św. Mateusz, choć opis chrztu Jezusa zostawili wszyscy trzej synoptycy.
W dniu chrztu Jezus został przedstawiony przez swojego Ojca jako Syn posłany dla dokonania dzieła zbawienia. Misję Chrystusa potwierdza swym świadectwem Bóg Ojciec. Zamknięte przez grzech Adama niebiosa otwierają się, na Jezusa zstępuje Duch Święty. Z nieba daje się słyszeć jednoznaczny głos: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”.

Benedykt XVI na Niedzielę Chrztu Pańskiego

Przed postrzeganiem Boga jako granicy wolności człowieka, którą trzeba usunąć, po to by człowiek mógł być całkowicie sobą – przestrzegł Benedykt XVI podczas Mszy św. w niedzielę Chrztu Pańskiego, którą odprawił dzisiaj w Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie. Papież zwrócił uwagę, że otrzymując Chrzest św. rodzimy się na nowo jako dzieci Boże i jako uczestnicy synowskiej relacji Jezusa z Ojcem, zdolni jesteśmy, by zwracać się do Boga nazywając Go z pełną ufnością: „Abba, Ojcze!”. Podczas Eucharystii Ojciec Święty udzielił sakramentu Chrztu św. 20. dzieciom wśród których było dwoje bliźniąt

Przez chrztu świętego wielki dar,
o Chryste, z Twej hojności.
Twym dzieciom wiary dałeś skarb
nadziei i miłości.
Ref. Najświętszej Trójcy wieczną cześć
pragniemy z serc gorących nieść:
strzec wiary ślubujemy,
w niej żyć, umierać chcemy.