TRIDUUM PASCHALNE – WIELKA SOBOTA

WIELKA SOBOTA – CZAS OCZEKIWANIA NA ZMARTWYCHWSTANIE CHRYSTUSA

Panie Jezu wraz z innymi staję przy grobie. Jest mi smutno. Czy ludzie muszą umierać ? Dlaczego czeka nas taki smutny koniec? Odejście kogoś bliskiego rodzi w nas smutek. Ale to nie koniec. Śmierć to początek nowego życia z Bogiem , to jakby otwarcie drzwi prowadzących do wieczności. Tu nie kończy się droga , chociaż klęczymy przy Twoim Grobie . Dopiero tutaj misja naszego chrześcijaństwa rozjaśniona zostaje światłem Zmartwychwstania. Dopiero w tym miejscu , w miejscu złożenia najświętszego Ciała , nabieramy pewności , że Dobra Nowina została już wypełniona. Pusty grób w poranek Zmartwychwstania wyjaśni wszystkie wątpliwości. Jezu , jesteś rzeczywiście ziarnem pszenicznym , złożonym w ziemi. Tylu już odważnych chrześcijan nie bało się śmierci , która stała się zalążkiem życia dla innych. Tylu ludzi umiera codziennie , aby życie mogło trwać dalej.

Módlmy się

Panie Jezu , Ty grzebiesz razem z sobą nasze grzechy. Złóż w ziemi dawnego człowieka i przyoblecz nas w nowego , abyśmy żyli , jak Bóg nakazał w sprawiedliwości i prawdziwej świętości. Spraw , aby Twoja śmierć nie była daremna i żeby wszyscy ludzie mogli korzystać z Odkupienia . Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Fot. Piotr Mrowiec – 2013

„Smutek mój gaśnie w głębokiej ciszy,
Bo wiem, że z martwych wkrótce powstaniesz.
Choć leżysz w grobie, serce me słyszysz.
Podziękowania składam Ci, Panie.

Cierpieć, kochając. Kochać tak cierpiąc.
To niedościgły wzorzec Miłości.
Jak to możliwe w tydzień? Nie miesiąc?
Najpierw: „Hosanna!”, wkrótce: „Śmierć!”, w złości.
Stworzenie Stwórcę swego zabija,
Mękę gotując Bogu nieludzką.
Najświętsze Serce włócznią przebija.
Krew Jego na nas przez zbrodnię judzką.

Dzięki Ci, Panie, żeś nas wykupił,
Krwią Sprawiedliwość Ojca przebłagał
I w Miłosierdziu niebo zaludnił.
Tobie Cześć, Chryste, na wieczność Chwała.”

————————————————————————-

WIELKA SOBOTA – ŚWIĘCENIE POKARMÓW

Święcenie pokarmów w Wielką Sobotę i spożywanie ich przy świątecznym śniadaniu nie jest najważniejszym sposobem świętowania Wielkiej Nocy, ale najbardziej praktykowanym i bardzo nastrojowym. Trudno też nie zauważyć religijnych odniesień tego obyczaju. Pokropienie pokarmów wodą święconą przywołuje w naszej świadomości chrzest, przez który zostaliśmy włączeni we Wspólnotę Kościoła – a więc Mistycznego Ciała Chrystusa. Poświęcone pokarmy przypominają nam natomiast, że Zmartwychwstały Chrystus jest dla nas wszystkich chlebem życia. Chrześcijanie nie traktują tego obrzędu jako czynności magicznej. Bardziej niż o poświęcenie produktów żywnościowych, chodzi jednak o uświęcenie człowieka, który będzie spożywał pobłogosławione pokarmy. W Wielką Sobotę te wszystkie objawy świętowania wiążą się ze sobą i budują religijną wspólnotę rodziny, parafii i całego Kościoła. Widok całych rodzin wędrujących w tym dniu do kościoła ze „święconką” i przyznanie dzieciom reprezentowania całej rodziny, budzi uznanie i wzruszenie.