Trwają Nabożeństwa Czerwcowe.

„Serce Jezusa jest ogniskiem i źródłem miłości, miłości wyższej niż niebo, głębszej niż morze, rozleglejszej niż wszechświat, dłuższej niż wieczność, tej miłości niepojętej, której pełne są Jego słowa i czyny.”

bł. Józef Sebastian Pelczar

Czerwiec – to miesiąc szczególnego kultu Serca Bożego i Tajemnicy Eucharystii.
W tradycji Kościoła za początek kultu Serca Bożego uważa się moment przebicia Bożego Serca na krzyżu. Pierwszymi, którzy uczcili to Serce byli apostołowie oraz setnik przebijający bok Chrystusa. Symboliczny wymiar ma fakt, że czerwiec następuje po maju, miesiącu maryjnym, w czerwcu przypada także Święto Serca Pana Jezusa. Zasadniczymi elementami nabożeństwa czerwcowego są adoracja Najświętszego Sakramentu oraz Litania do Najświętszego Serca Jezusowego. Autorką Litanii była siostra Joanna Magdalena Joly. Litania przez nią napisana odmawiana była powszechnie w czasie wielkiej zarazy, jaka panowała w Marsylli w roku 1720. Następnie inna siostra – Anna Remusat wzbogaciła tę litanię o kilka nowych wezwań. W 1899 r. Kongregacja Obrzędów zatwierdziła litanię do publicznego odmawiania. Do istniejących 27 wezwań dodano 6 dalszych. W ten sposób Litania licząca 33 wezwania upamiętnia każdy rok życia Chrystusa na ziemi.Pierwszy raz w Polsce nabożeństwo czerwcowe było sprawowane 1 czerwca 1857 w kościele Sióstr Wizytek w Lublinie. Papież Pius IX w roku 1859 polecił sprawować to nabożeństwo w całej ówczesnej Polsce (będącej pod zaborami) a w roku 1873 zatwierdził nabożeństwo czerwcowe jako oficjalną modlitwę Kościoła. Warto pamiętać również i o tym, że papież Leon XIII poświęcił cały rodzaj ludzki Najświętszemu Sercu Jezusa 11 czerwca 1899 roku a sto lat później, nasz Rodak Ojciec Święty Jan Paweł II, akt ten ponowił podczas nabożeństwa czerwcowego, sprawowanego dnia 7 czerwca 1999 r. w Toruniu.

Święty Jan Ewangelista o Bogu napisał: „Bóg jest miłością”. Ten Bóg tak umiłował świat, że Syna Swego Jednorodzonego dał na ofiarę przebłagalną za grzechy ludzi. Ponieważ zaś miarą miłości jest miara zdolności do poświęcenia się dla dobra tych, których się kocha, nasz Stwórca nie tylko powiedział, lecz pokazał, że ludzi kocha bez miary.Znakiem miłości jest serce – a znakiem i wyrazem nieskończonej miłości Boga ku ludziom jest Najświętsze Serca Jezusa. To ze Słowem Bożym istotowo zjednoczone, nieskończonego majestatu Serca Jezusa, w którym mieszka cała pełnia Bóstwa; cierpliwe i wielkiego miłosierdzia Serce Jezusa, w którym sobie Ojciec bardzo upodobał; to Serce, o którym sam Jezus powiedział: „Jestem cichy i pokorny Sercem” – to Boskie i Ludzkie Serce Pana Jezusa czcimy i prosimy najgoręcej, byśmy je kochali – kochali coraz więcej!