Wspomnienie bł. Jolanty zakonnicy – 15.06.2013r.

„Wszechmogący i wieczny Boże, który błogosławioną Jolantę od zaszczytów i dóbr ziemskich miłosiernie odciągnąłeś, a do zamiłowania krzyża Syna Twojego i umartwienia ciała przywiodłeś, spraw miłościwie, abyśmy za jej pośrednictwem i zasługami wzgardziwszy wszystkim co ziemskie, szczerym sercem szukali tego, co niebieskie. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, który króluje w Niebie i na ziemi, po wszystkie wieki wieków. Amen.”

Bł. Jolanta żyła w XIII wieku. Była córką króla Węgier Beli IV.
Jako paroletnie dziecko przybyła do Polski na dwór swojej siostry
Kingi, a w wieku 14 lat poślubiła księcia kaliskiego Bolesława
Pobożnego. Była wzorową żoną i matką, księżną zatroskaną o los
swoich poddanych. Po śmierci męża wstąpiła do klasztoru klarysek.
Wszystkim, wśród których przebywała, udzielał się jej pokój i
szczera pobożność. Jej życie było proste i pokorne, przeniknięte
miłością do Chrystusa, który był jej największym bogactwem i do
którego całym sercem przylgnęła.

Największe szczęście znajdowała błogosławiona Jolanta w tym, że mogła nieść ulgę swym cierpiącym bliźnim. Jeśli chcesz doznać podobnego szczęścia, nie żałuj jałmużny ubogiemu, nie usuwaj się od udzielenia mu pomocy, której potrzebuje. Ćwicząc się pilnie w tej jednej cnocie, prędko postąpisz w innych, jałmużna bowiem jest znakiem przeznaczenia do Nieba, ponieważ jest najskuteczniejszym środkiem zbawienia. Ona podaje sposobność do zjednania sobie u Pana Boga łaski, ona usuwa przeszkody, utrudniające drogę do Nieba. Miłosierdzie Boskie jest nadzieją zbawienia naszego, a miłosierdzie czynione ubogim upomina nas o miłosierdziu Boskim. Pan Jezus powiedział: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mat. 5,7), „Dawajcie, a będzie wam dane” (Łuk. 6,38). A cóż wam będzie dane? Zapłata, ale większą i obfitszą miarą. Więcej wam będzie dane aniżeli wy daliście ubogim, dane wam będą dobra innej natury i większej wartości, to jest dobra duchowne, Boskie, wieczne, łaski nadprzyrodzone, odpuszczenie kar za grzechy, przyjaźń z Bogiem i zadatek szczęśliwości wiecznej. Oto są dobra, które Pismo święte za jałmużnę obiecuje, za jeden kubek wody, za jeden kawałek chleba w Imię Boga podany ubogiemu. Gdy jeden młodzieniec zabiegł drogę, którą szedł Zbawiciel, ukląkł przed Nim i rzekł: „Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby otrzymać żywot wieczny?” (Mar. 10,17), Pan Jezus wyliczył mu dziesięć przykazań Boskich, aby je zachowywał, a młodzieniec odpowiedział: „Nauczycielu, tego wszystkiego strzegłem od młodości mojej”. A Jezus wejrzawszy nań, umiłował go i rzekł mu: „Jednego ci nie dostaje: Idź, cokolwiek masz, sprzedaj, a daj ubogim, a będziesz miał skarb w Niebie” (Mar. 11,20-21). Na innym miejscu powiedział Pan Jezus do faryzeuszów: „Dawajcie jałmużnę, a oto wszystkie rzeczy są wam czyste” (Łukasz 11,41).

Składamy serdeczne życzenia imieninowe dla wszystkich kobiet w naszej parafii noszących imię Jolanta, niech  Boża opieka, łaskawość i wsparcie błogosławionej Patronki towarzyszą Wam każdego dnia i we wszystkich życiowych poczynaniach.